Image Hosted by ImageShack.us

 
***
°º¤ø,¸¸,ø¤º°`°º¤ø,¸«M£ñÛ»°º¤ø,¸¸,ø¤º°`°º¤ø,¸  
  BİZ
  Sitemiz Hakkında Genel Bilgiler...
  [=] Süper Sayaç [=]
  Üye Olmak İsteyenler!:.
  Bilmeceler
  2008-2009 Mp3 Dinle!!
  Dünya'nın Sonu Mu Geliyor_??
  İletişim
  Michael Jackson
  *Ziyaretci Defteri*
  Vanessa Hudgens
  [...]...Hepsi1 Dizi Resimleri...[...]
  ***FRANSA***
  Kurtlar Vadisi PUSU-GLADIO
  Adanalı
  Bir Şarkısın Sen
  Kavak Yelleri
  Aşk-ı Memnu
  High School Musical 3 (HSM 3)
  Grup Hepsi'nin Ayrıntıları
  Grup Hepsi Hangi Renkleri Seviyor?/Neden??
  ...::Grup Hepsi FoTo::...
  Hepsi Grubu-Şaka Albümü
  .....:::Eren BAKICI:::.....
  .....:::Cemre KEMER:::.....
  ...:::Gülcin ERGÜL:::...
  .....:::Yasemin YÜRÜK:::....
  Tuba Büyüküstün
  [.!.] Hepsimizin Süper Avatar.&.Nickleri [.!.]
  Anketler
  ?**..Hepsi - Şarkı Sözleri..**?
  []...Kral Tv 14. Müzik Ödülleri-Ödül Sahipleri...[]
  Ashley Tisdale
  [..]!!Hepsi Enleri & Hepsi Karikatürleri!![..]
  (..) 2.0.0.8 Mp3-Games-Walpapers İndirin! (..) [biraz zor ama]:d
  Avril Lavigne
  Oyunlar
  Grup Hepsi Haberler-
  "Grup Hepsi's Walpapers"
  Önemli Bilgiler(icatlar gibi)
  Başlık Resimleri'miz
  6 dk.da kilo veяme yöntemleяi
  Baяış Akaяsu
  MoDa
  Saяp Levendoğlu
  Emяet Komutanım
  яapin Kяali
  Tokio Hotel
  Nil Kaяaibяahimgil
  Muяat Boz
  B.K.M. Mutfak
  Giden Günlerim Oldu...
  MANGA
  Yusuf Güney
  Emre Aydın
  Rafet El Roman
  Bunlara Dayanamayacaksınız...
  Bir Farenin Özel Hayatından...
  Beşiktaş ve BoBo
  Ben Okumayacağım...
  Arka Sıradakiler Galeri
  Yemin
  Keremcem
  Melekler Korusun
  Yeni Diziler Hakkında Bilgiler)kısacık(
  Su altından inanılmaz görüntüler
  Derin Mavinin Garip Canlıları
  İç Mimar Köpekler
  Hayvanların İnanılmaz Anları
  Serhan Yavaş
  Mehmet Akif Alakurt
  Oktay Kaynarca!
  Serenay Sarıkaya
°º¤ø,¸¸,ø¤º°`°º¤ø,¸«M£ñÛ»°º¤ø,¸¸,ø¤º°`°º¤ø,¸
Ben Okumayacağım...


Ben Okumayacağım


Mart ayı gelmişti ama kızım hala okumaya geçmemişti. Ödevlerini yapmamak için bir sürü bahane buluyordu. Elimden geldiğince ilgileniyor, çalışma şevki kazanması için çabalıyordum. Ancak hiçbir gelişme yoktu. Adeta inatla okuma-yazma öğrenmemeye çalışıyor gibiydi. Öğretmenliğin kazandırdığı bütün deneyimlerimi kullanıyor, hiçbirinin işe yaramadığını gördükçe paniğim artıyordu.

Kızımdan bir yaş küçük oğlum ve henüz yedi aylık bebeğim den çalabildiğim her dakikayı kızıma ayırıyor, ancak öğretmeniyle her konuştuğumda büyük bir düş kırıklığı ile eve dönüyordum. 'Kızım acaba geri zekalı mı' diye düşündüğüm oluyor, bu düşünceler yüzünden beynimin zonklamasını geçirmek için iki, üç tane ağrı kesici almak zorunda kalıyordum.

O soğuk mart akşamında, sönmeye yüz tutmuş sobanın yanında, kızıma heceleri söktürebilmek için uğraşırken, onun ilgisizliği kalan son sabrımı da tüketti. Ayların birikimiyle kızı mı omuzlarından tutup, silktim ve minicik yanağına hatırladıkça utandığım' bir tokat attım. Yanağı kıpkırmızı oldu. Şaşkın ama kızgın baktı. Ağlamamak için minik dudaklarını sürekli büküyor, bakışları kalbimin ötelerine doğru ok gibi ilerliyordu.

Sessizliği bozan ben oldum.

"Neden? Nazlıhan neden? Niçin okumayı öğrenmek için gayret göstermiyorsun? Sen aptal değilsin. Neden kendine aptalmışsın gibi davranılmasına izin veriyorsun?"

Bir an durdu, sonra sesinin bütün yırtıcılığı ve kiniyle, "Çünkü ben okumak istemiyorum" diye haykırdı. Kulaklarıma inanamıyordum. Yüksek tahsil yapıp, iyi bir geleceği olacağını düşledim biricik kızım, benim, ben öğretmen Emine Özgenç'in kızı "Okumak istemiyorum" diye bağırıyordu.

Hayal kırıklığı ve şaşkınlık içerisinde "Neden?" diye sorabildim.

"Çünkü ben senin gibi okuyup, öğretmen olup, çocuklarımı evde yalnız bırakıp işe gitmeyeceğim, Çalışmayacağım, Ben sadece anne olacağım."

Kızım konuşmuyor, adeta beni tokatlıyordu. Başım dönüyor, gözüm kararıyor, bu sözlerin gerçekten kızıma mı ait olduğunu anlamaya çalışıyordum. Evet bu sözleri bana yedi yaşındaki kızım söylüyordu. "İnsan şimdi bayılmaz da ne zaman bayılır" di ye düşündüm. Sanki, birden, gözlerimin önünde bir sinema perdesi açıldı ve acı bir film oynamaya başladı. Yozgat'ın Nohutlu Tepesi'nde, o her çıkışımda hiç bitmeyeceğini düşündüğüm yokuşun başındaki bir türlü ısıtamadığım evi hatırladım.

12 Eylül sonrası, eşimin (birçok insana yapıldığı gibi) hiç anlayamadığım bir tarzda ve sebepsizce tutuklanıp cezaevine götürülüşü. Aylarca tutuklu olduğu halde mahkemenin bir türlü başlamayışı. Yıllarca süren ve benim, eşimin neden tutuklandığını beraat ettikten sonra bile anlamadığım mahkemeler. Bakamadığım için dokuz aylık oğlumu Samsun'a, anneme bırakmam. Bakıcı ve anaokulu masraflarını karşılayamadığım için, iki yaşındaki kızımı her gün çalıştığım liseye götürüşüm. Yavrumun öğretmenler odasında koltuklarda uyuyuşu. Uykusunun en derin yerinde çalan teneffüs ziliyle yavrumun fırlayıp koltuklara oturuşu. Sonra müdürün beni çağırıp, "Bak Emine Hanım, biliyorum zor durumdasın ama seni gören herkes çocuğunu okula getirmeye başladı. Burası çocuk yuvası değil ki. Bir daha kızını okula getirme" deyişi. O günden sonra iki buçuk yaşındaki kızımı o koskoca, o sopsoğuk evde, yalnız başına bırakıp, dönene kadar kızımı koruması için Allah'a yalvarışlarım. Acıkır ve susar diye etrafa bıraktığım su bardakları ve yiyecekler. Her akşam eve döndüğümde yavrumu bir köşede battaniyenin altında büzüşmüş buluşum.

"Yavrum, iyi misin? Korktun mu?" diye sorunca, "Korktum, ağladım, ağladım, yoruldum, sustum, sonra yine ağladım" diyerek boynuma sarılışı. Bir film şeridi gibi geçiyordu gözlerimin önünden. Bir türlü filmin sonu gelmiyordu.

Nisan sonlarına doğru bir öğle paydosunda eve gelmiş ve zili çalmak zorunda kalmıştım.

O sabah telaşla çıkarken anahtarı evde unutmuştum. Ama çok dert etmemiştim. Nasılsa kızım evdeydi. Kapıyı açardı. Ama açmadı. Açmadığı gibi sesinin bütün gücüyle "Anne" diyerek ağlıyordu. "Kızım, ben annenim, aç kapıyı" dedikçe o "Hayır sen annem değilsin. Sen kurtsun. Beni yiyeceksin" diye feryat ediyordu. Ne söyledimse inandıramadım. Dinlediği bir masaldan etkilenmişti besbelli. Yavrum, minik yavrum korkuyor ve ağlıyordu. Yarım saat uğraşmış, ikna edememiştim.

Yapacağım tek şey vardı. Bir şekilde içeri girmek. Ama nasıl? Kapıyı kıracak gücüm yoktu. Nohutlu Tepesi'nde çilingir ne gezerdi. İçerde yavrum feryat figan ağlıyordu. Neden sonra alt kata inmeyi düşündüm. Kapıyı açan komşuma bir yandan olayları anlatıyor, bir yandan balkona doğru koşuyordum. Bir sandalye bulup balkona yerleştirdim ve üst kattaki evimin balkonuna ulaştım. Ben, 153 santimlik ufak tefek kadın, bir sandalye yardımıyla nasıl olup üç metrelik tırmanışı gerçekleştirerek, üçüncü kattaki evimin balkonuna ulaştım. Hala anlamış değilim. Sanki görünmeyen bir el beni yukarı çekti. Balkonun kapısı pek sağlam olmadığından, kilidi kolayca açıp içeri koştum. Kızım kapının dibine oturmuş, başını bacaklarının arasına sıkıştırmış ağlıyordu. Sarıldım, sarıldım, sarıldım... Göz yaşlarım onunkiyle karıştı. Koynuma büzüldü. Sadece "Annem, anneciğim, kurt beni yiyecekti" diyebiliyordu. O gün öğleden sonraki ilk dersimi kaçırdım. Müdürün ikazına rağmen kızımı sınıfıma götürdüm. Önce müdür muavini, sonra müdür tarafından azarlandım ama hiç cevap vermedim. Sadece göz pınarlarımda iki damla yaş belirdi. Ve o yaşlar müdürün birden susup özür dilemesine sebep oldu.

Evet bu acı film bitecek gibi değil. Kızımın sesiyle irkildim.

"Ben okumayacağım. Anne olacağım diye feryat ediyordu. Feryat etmiyor sanki beni tokatlıyordu. Ona iyi bir anne olamadığımı ve bundan duyduğu rahatsızlığı bu sözlerle haykırıyordu yüzüme. Hayatımın hiçbir anında böylesine bir acı yaşamamıştım. Hiçbir söz yüreğimi ve belleğimi böylesine hırpalamamıştı.

Kızımın kestane rengi saçlarını okşadım. Tokadımla kızaran yanağını öptüm. Başını göğsüme bastırdım. Onun hafızasında yer eden bütün acıları silmek istiyordum. En doğru, en eğitici sözleri bulmalıydım. Ama nasıl?.. Bu allak bullak beyinle nasıl?

Öğlece ne kadar kaldık bilemiyorum. Bir ara konuşacak gücü bulabildim.

"Kızım, her okuyan kadın çalışmak zorunda değildir. Sen iyi bir anne olmak istiyorsun. Ben de iyi bir anne olmanı istiyorum. Ancak, okursan, bilgili olursan, iyi bir anne olabilirsin. Çalışmak zorunda değilsin ki. Sen de evde çocuklarına bakar, onlara okuma yazma öğretirsin" diye devam eden birçok cümle sıraladım peş peşe. Kızım ikna olmuş görünüyordu. Ertesi gün okuldan geldiğinde onu masanın başında Cin Ali kitabını okurken buldum. Kızım, okuyup yazmayı aylar önce öğrenmiş fakat ısrarla herkesten saklamıştı.

Öğretmeni şaşkındı. "Nasıl olur da bir çocuk, bir günde bu kadar ilerleme kaydedebilir?" diye soruyordu. Bu sorunun cevabı öyle uzun ve anlaşılması öyle güçtü ki... O an susmak, en güzel cevaptı çünkü bu sorunun cevabını ancak ben ve Nazlıhan anlayabilirdik.
Şimdi kızım, Gazi Üniversitesi'nde işletme okuyor. Anadilini çok iyi okuyup, yazdığı gibi iyi derecede İngilizce de biliyor. En önemlisi bir kadının hangi şartlarda olursa olsun çalışması ve ekonomik özgürlüğünü elde etmesi gerektiğine inanıyor. En güzeli de her fırsatta "Canım annem diye sarılıp yanaklarımdan öpüyor. Ben de onun, daha önce "o utandığım tokatla" kızart tığım yanağından öpmeye özen gösteriyorum.
 





Bu sayfa hakkındaki yorumlar:
Yorumu gönderen::04.07.2009, 22:04 (UTC)
elif-sennur
elif-sennur
Kapalı

yorumlarınızı bekliyoruZ



Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsminiz:
E-mail adresiniz:
Mesajın:

Bugün 2 ziyaretçikişi burdaydı!
---What time is it?--  
   
Reklam  
   
Our Page's SymBoL...  
 

Myspace Codes & Myspace Code

 
£ & $  
  Image Hosted by ImageShack.us
 
Soru Köşesi...  
  **Bir evin içindesiniz bir tarafta karınız bağırıyor diğer tarafta köpeğiniz durmadan havlıyor.Hangi kapıyı açardınız_?  
Bazı Komik Soyadları...:D  
  *Aslı EŞEKCANBAZI
*Yusuf Ziya SALAKOĞLU
*İsmail DÜMBELEK
*Nasır FIRILDAK
*Gülşen MOTOR
*Hacı BENZİN
*Abdurrahman KILLIBACAK
*Burhanettin CART
*İzzet ANGUT
*H.İbrahim DONSUZ
*Hatice TÜYLÜ
*Rafet DAVAR
*Ali GEBER
*Candan OTUR
*Selahattin ODUN
*Mustafa TELEFON
*Mesut KELTOŞ
*Dursun EVET
*Candan BOROZAN
*Ayhan ALTMIŞDÖRT
*Bülent YÜZBİR
:D :D :D :D :D :D :D :D
 
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=

Get your own Chat Box! Go Large!